Verslag ronde 22 (10 feb)

Op de rand van de overgang naar het gebruikelijke hollandse druiligerige herfstweer na een fantastische ijsperiode volgt hier nog wat extra schaaknieuws. In de Pothof gaf Leo Minnigh tegen Robin Bos een pion voor aanval, maar vervolgens per ongeluk nog een pion. Hoewel Leo tijdelijk ontwikkelingsvoorsprong had, wist Bos toch naar een sterkere stelling af te wikkelen, uiteindelijk resulterend in winst. In wat Joan Reinders zelf een rare, maar spannende pot noemde bezat deze 2 pionnen meer dan Dinand Wilps. Wilps beschikte echter over de goede velden, om welke reden Reinders een pion terugofferde en daardoor toch in een gewonnen eindspel terechtkwam. Edgar Spanjers vergat b2 te dekken tegen Benninga´s zwartveldige loper, maar kon na verlies van de pion Benninga´s dame, die in het midden van het bord geponeerd stond, onder druk zetten, waardoor zwart een foute zet deed, met verlies van een paard als gevolg. Daarnaast was het voor de geoefende Spanjers een kleintje. Daan van Noorda kwam in het middenspel beter te staan dan Marc Makkinje en vond dat een reden om remise (!) aan te bieden. Daar hoefde de NS-man niet lang over na te denken. Bert Wolters speelde een spannende partij tegen Jan Bosch, die Bosch - dankzij net iets beter aanvalsspel - won. Toen ondergetekende op zaterdagmiddag even bij de teamwedstrijd van het eerste en tweede team in de Pothof ging kijken, had Bram Klapwijk juist een goede remise gescoord, terwijl Joan Reinders met ingenieus eindspel dreigende remise wist te voorkomen door de koning van de tegenstander in het nauw te drijven en zelfs
midden op het bord mat te zetten!